Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Φάρμες Ανθρώπων




Ας φανταστούμε για λίγο ο καθένας τον εαυτό του, ότι είναι φύλαρχος σε κάποιο μέρος (τα παλιά εκείνα χρόνια), σε μια ομάδα ανθρώπων, για παράδειγμα περίπου χιλίων.


Για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε την ομάδα σύμφωνα με τις επιθυμίες μας και δίχως να έχουμε αντιρρήσεις, ανακαλύπτουμε ότι...

ο ασφαλέστερος τρόπος είναι να χωρίσουμε τους ανθρώπους σε μικρές ομάδες (όσο μικρότερες τόσο το καλλίτερο), να ορίσουμε αρχηγούς των μικρών αυτών ομάδων δικά μας άτομα, και να τους κάνουμε να πιστεύουν, φροντίζοντας να κρατάμε όσο το δυνατόν ψηλότερα γίνεται τα χαμηλά τους ένστικτα, ότι τόσο ο αρχηγός όσο και η φρουρά του, είναι πάντα αλάνθαστοι και δεν πρέπει να αμφισβητείται ποτέ η κρίση τους.


Στην συνέχεια σπέρνουμε διχόνοια ανάμεσα στις ομάδες και τις παρακινούμε σε διαμάχες μεταξύ τους, ενίοτε δε και σε πολέμους είτε τοπικούς είτε παγκόσμιους.


Έτσι μ’ αυτόν τον τρόπο, εμείς με την ακολουθία μας διαφεντεύουμε ανεμπόδιστα.


Αυτό που δεν θέλουμε με τίποτα – μα με τίποτα – είναι ανθρώπους ικανούς να σκέφτονται.


Το θάψιμο της κριτικής σκέψης είναι η πρώτη-πρώτη προτεραιότητά μας, γι αυτό φροντίζουμε να χάνουν οι άνθρωποι την αυθορμητικότητά τους από πολύ νωρίς.


Τους μαντρώνουμε σε νηπιαγωγεία και ξεκινάμε να τους μαθαίνουμε να παπαγαλίζουν μέχρι να ενηλικιωθούν και τους απαγορεύουμε εντέχνως την εναλλακτική μόρφωση.


Η παπαγαλία μας περιλαμβάνει:


- Ό,τι λέει το δικό μας Δίκαιο είναι το απόλυτο σωστό.
- Ό,τι λέει η δική μας Ιστορία είναι το απόλυτο σωστό.
- Ό,τι λέει η δική μας Ιατρική είναι το απόλυτο σωστό.
- Ό,τι λέει η δική μας Φυσική είναι το απόλυτο σωστό.
- Ό,τι λέει η δική μας Ενημέρωση είναι το απόλυτο σωστό, …, κ.λπ., …, κ.λπ.


Κάπου-κάπου έχουμε μερικούς που αντιλαμβάνονται το παιχνίδι μας και προσπαθούν να ξυπνήσουν τους υπολοίπους.


Νομίζουν κάποιοι ηλίθιοι απ’ αυτούς ότι δεν τους παίρνουμε χαμπάρι. Είναι μακρυά νυχτωμένοι αλλά και ακίνδυνοι γιατί είναι ελάχιστοι.


Οι πολλοί, που «είναι με το μέρος μας», είτε δεν τους δίνουν σημασία είτε τους αμφισβητούν, είτε πράκτορές μας προβοκάρουν και διαστρεβλώνουν τις ιδέες τους, ενίοτε σε συνεργασία με τον αρχηγό της ομάδας και το επιτελείο του.


Αν τυχόν όμως ξεπηδήσει κανένας νέος αλητήριος αρχηγός ομάδας και προσπαθήσει να πει αλήθειες, τότε λαμβάνουμε επί πλέον μέτρα.


Δυστυχώς αυτό έχει συμβεί, ελάχιστες ευτυχώς φορές και με κάποιους από εμάς.


Ξεκινάμε από την απλή συκοφάντιση, περνάμε σε ασύστολα ψεύδη, εκβιάζουμε, κατασκευάζουμε αποδεικτικά στοιχεία, χρησιμοποιούμε προβοκάτορες στην ομάδα του για αναταραχές και διαβολή του, και αν δούμε ότι δεν γίνεται τίποτα και η κατάσταση εξελίσσεται καταστροφικά με κίνδυνο να ξυπνήσουν και οι διπλανές ομάδες, τότε συνήθως πλέον χρησιμοποιούμε την «διαπόμπευση», την «φυλάκιση», τα «ατυχήματα» και τις «αρρώστιες», και όχι τις «δολοφονίες» όπως παλιά, διότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται πλέον τους λόγους, χωρίς πάντως και να τις αποκλείουμε.


Ασφαλώς και μας ξέφυγε εκείνος ο ανεκδιήγητος Αλέξανδρος, που κατάφερε και ένωσε τις μικρές ομάδες και δημιούργησε εκείνο το τέρας με τις εκστρατείες του.


Προσωρινά όμως, γιατί διορθώσαμε το πρόβλημα στα γρήγορα. «Αρρώστησε» με ταχύτατους ρυθμούς και έκτοτε ειδικοί «επιστήμονες» διαβάλλουν την μνήμη του συνεχώς.


Εξαφανίσαμε επίσης τον τάφο του και δεν θα επιτρέψουμε ποτέ και σε κανέναν να τον ανακαλύψει, για να μην υπάρξει ούτε καν σαν σύμβολο και ενισχύσει έτσι αναπόφευκτα την παγκόσμια αφύπνιση. Ούτε θα επιτρέψουμε ποτέ άγαλμά του βεβαίως-βεβαίως.


Έχοντας βάλει μυαλό από τότε, φροντίσαμε στις μεταγενέστερες εποχές να διαθέτουμε μόνο εμείς εξελιγμένες πρακτικές και τεχνολογίες, προκαταλαμβάνοντας τις εξελίξεις αφού προηγουμένως έχουμε μεριμνήσει να τις δημιουργήσουμε.


Είναι πράγματι απολαυστικό να ακούς κάποιους από τους υπηκόους μας, έχοντας έστω και μερική γνώση, να αυτοαποκαλούνται πρόβατα.


Πέτυχαν διάνα εκεί, αλλά δεν μας πειράζει. Έτσι κι αλλιώς τους έχουμε όλους μαντρωμένους. Πλάκα όμως έχουν και οι πράκτορές μας, όπως επίσης και οι τσοπαναραίοι και τα τσοπανόσκυλα, που τους έχουμε κάνει να πιστεύουν οι βλάκες επειδή τους δίνουμε ένα κόκκαλο παραπάνω, ότι θα ανεχθούμε να είναι μαζί μας στο μοίρασμα της ευχαρίστησης και της απόλαυσης.


Δεν έχουν αντιληφθεί (και ούτε πρόκειται) ότι όλοι τους είναι αναλώσιμοι.


Προφανώς, αγνοούν παντελώς τα ιστορικά γεγονότα, μιάς και έχουμε φροντίσει επιμελώς να τα διαστρεβλώσουμε και να τους έχουμε φυτέψει κυριολεκτικά στο μυαλό την ψευδαίσθηση, ότι είμαστε όλοι μαζί μια παρέα.


Πλανώνται βεβαίως πλάνην οικτρά. Το μεγαλύτερο όμως επίτευγμα και ακρογωνιαίος λίθος, θα εξακολουθήσει να είναι η διαχρονική μας επιτυχία να στρέφουμε με καταπληκτική ευκολία το ένα πρόβατο εναντίον του άλλου (ακόμη και μεταξύ εκείνων που θεωρούνται έξυπνα και ενήμερα) και την μια στάνη εναντίον της άλλης.


Το «Διαίρει και Βασίλευε» κυριαρχεί τόσο στις σκέψεις όσο και στις πράξεις μας. Στις μέρες μας τα πρόβατα έχουν γίνει πάρα πολλά.


Εμείς όμως επιθυμούμε σύντομα και διακαώς να έχουμε την πλήρη ευδαιμονία, που δεν είναι απλά η κυριαρχία μας επί όλων των προβάτων αλλά και η εθελουσία ευχαρίστησή τους από τον έλεγχό μας.


Συνιστάται επομένως να ελαττωθεί ο πληθυσμός τους και να υπάρξει πληρεστάτη εξουσία με την εμφύτευση chip, για την επίτευξη της οποίας θα πρέπει επί πρόσθετα στις διάφορες επιδημίες, ιούς, αρρώστιες, εμβολιασμούς με υδράργυρο και όχι μόνο, καρκινογόνα χημικά πρόσθετα σε τρόφιμα-ποτά-καλλυντικά, μεταλλαγμένα, διάδοση ναρκωτικών και εξάπλωση εγκληματικότητας, επιβολή λαθρομετανάστευσης, ύψιστη οικονομική εκμετάλλευση και επιβολή φτώχιας, αυταρχική καταστολή ομαδικών αντιδράσεων, ακαταδίωκτο ημετέρων, μόλυνση του περιβάλλοντος με πυρηνικά και όχι μόνο, αεροψεκασμούς, ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, θανατηφόρους λαμπτήρες εξοικονόμησης ενεργείας, …, και τόσα άλλα που έχουμε ενσπείρει ανάμεσά τους, να δημιουργήσουμε ακόμη έναν πόλεμο.


Σειρά έχει ένας παγκόσμιος και πάλι, για να ξεκαθαρίσουν επί τέλους τα πράγματα με ένα τελειωτικό κτύπημα και να επέλθει έτσι η παγκόσμια επικυριαρχία μας.


Πρέπει επίσης να βιαστούμε σε ένα θέμα, το οποίο είναι η παρατηρηθείσα ακμάζουσα και ανεξήγητη εν μέρει αφύπνιση των τελευταίων ετών, η οποία εν πολλοίς οφείλεται στο διαδίκτυο, την χρήση του οποίου θα πρέπει να περιορίσουμε τάχιστα με ειδικούς νόμους.


Ανόητα ρηθέντα όπως «Ελεύθερος είναι κάποιος στο μέτρο που αναγνωρίζει την ίδια ελευθερία στους άλλους ανθρώπους γύρω του» και «Η δικαιοσύνη είναι τυφλή», είναι για μικρά παιδιά και βεβαίως μπορούν να ισχύουν για όλους τους άλλους εκτός από εμάς και τους υποτακτικούς μας.


Ας ελπίσουμε, ότι δεν θα ξεπροβάλλει ούτε ένας απρόβλεπτος παράγοντας, ο οποίος θα μας εξαναγκάσει σε οποιαδήποτε καθυστέρηση.


Εποπτικό Συμβούλιο Φυλάρχων




ΥΓ.: «Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι που θα σου πουν ότι δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι σ’ αυτόν τον κόσμο: Εκείνοι που φοβούνται να προσπαθήσουν, και εκείνοι που φοβούνται ότι θα πετύχεις.»


Ray Gofor
http://pelekis.blogspot.com